نانو لوله‌ های کربنی به جنگ پلاستیک‌ های رها شده در طبیعت می‌ روند

محققان استرالیایی برای تجزیه پلاستیک‌ ها از طبیعت، نانولوله‌ های کربنی و نانو ذرات مغناطیسی را با هم ترکیب کرده و به‌ عنوان عامل اکسیدکننده به کار گرفتند.

به گزارش زیست آنلاین، به نقل از ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، محققان استرالیایی از نانولوله‌ کربنی به شکل فنر به‌ عنوان کاتالیست برای شکستن میکرو ذرات پلاستیک استفاده کردند، به اعتقاد محققان، این روش می‌تواند در آینده برای حذف آلودگی پلاستیک استفاده شود.

نتایج آزمایشگاهی این تست موفقیت‌آمیز بوده و پیش‌ بینی می‌شود که بتوان از این فناوری برای رفع آلودگی پلاستیک در طبیعت استفاده کرد.

میکروپلاستیک‌ ها به‌ عنوان آلودگی در پساب‌های خانه‌ها وجود دارند که وارد رودخانه، دریا و دریاچه‌ها می‌شوند که این کار منجر به تهدیدی برای سلامتی و محیط‌ زیست است، برخی تولید کنندگان لوازم آرایشی و بهداشتی حجم بالایی از میکروپلاستیک‌ ها را وارد آب‌ها می‌کنند که زدایش آن‌ها کاری دشوار است.

شائوبینگ وانگ و همکارانش از دانشگاه آدلاید امیدوارند که بتوانند این مشکل را با یک ترکیب اکسید کننده حل کنند، ترکیبی که با تولید رادیکال‌های آزاد می‌تواند به پلاستیک حمله کرده و آن‌ها را به‌صورت کامل بشکند و در نهایت آب و دی‌ اکسید کربن تولید شود.

این اکسیدان که محققان با آن کار می‌کنند، پلی‌ منوسولفات نام دارد که یک نمک پرسولفات است و رادیکال هیدروکسیل و سولفات تولید می‌کند، برای فعال کردن این ساختار، این گروه تحقیقاتی از ساختار نانوکربن مغناطیسی مهندسی شده استفاده کردند که در آن یک فنر نانولوله ‌کربنی که ساختار مارپیچی دارد با نیتروژن تقویت شده و درون نانوذرات کاربید منگنز کپسوله شده است.

ژیائوگانگ دوان از محققان این پروژه گفت: ما یک ساختار نانوفنر ساختیم که استحکام مکانیکی را افزایش می‌دهد، زیر لایه کربن نیز نانوذرات فلزی قرار دادیم که خواص مغناطیسی دارد و با استفاده از میدان مغناطیسی می‌توان فرآیند بازیافت را انجام داد.

یکی از اهداف این پروژه آن بود که محققان بر یکی از چالش‌های بزرگ نانومواد کربنی، یعنی پایداری کم و دشواری بازیافت، غلبه کنند، این سامانه با موفقیت پلی‌اتیلن را در محیط آزمایشگاهی تجزیه کرد، بعد از گذشت چند ساعت از آغاز این فرآیند، ترک‌ هایی در بدنه میکروپلاستیک‌ ها ایجاد می‌شود؛ ذرات کروی کوچک به فیلم‌های لایه‌ نازک تبدیل می‌شوند که به مرور روی آن‌ها نیز حفره‌های کوچکی شکل می‌گیرد، آزمایش سم‌شناسی نشان داد که این مولکول‌ های آلی واسط با جلبک تضادی نداشته و آسیبی به آن نمی‌زند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *